Son üç senedir Türkiye’nin çeşitli köylerinde ıssız ve terk edilmiş mabetleri keşfeden sanatçı James Kerwin’le masalsı yolculuğunu yansıtan mekânsal fotoğraflarına dair konuştuk.
Bu yıl yedinci edisyonuyla İstanbul’un 30’a yakın noktasında sanatseverlerle buluşan 212 Photography sergisi, kapsamlı içeriğiyle dünyaca ünlü fotoğrafçıları İstanbullularla buluşturdu. Her yıl giderek büyüyen ve farklı disiplinlerden sanatçıları bir araya getiren festival, tüm şehre yayılarak sürdürülebilen bir kültür sanat yolculuğu kimliğini de giderek artırıyor. Fotoğrafların sergilendiği özgün mekânların sanatçıların eserleriyle ilişkilendirilmesi ya da aksine kontrast yaratacak şekilde seçilmesi ise harika bir ambiyans yaratmış.
Türkiye’de çok aşina olmadığımız mimari fotoğrafçılık, mekânların ruhunu en iyi yansıtabilen ve mimarlık disiplini ile doğrudan ilişkili bir sanat dalı. Geçmişi ve şimdiyi arşivleyebilmenin en güzel yöntemi olan mimari fotoğrafçılığıyla Orta Doğu, dünyanın geri kalanı ve son üç senedir Türkiye’nin çeşitli köylerinde ıssız ya da terk edilmiş mabetleri keşfeden sanatçı James Kerwin ile bu masalsı yolculuğunu yansıtan harika mekânsal fotoğraflarının nasıl ortaya çıktığına dair konuştuk.
- Ebru Yıldız’ın Objektifinden Müziğin İkonları
- Sanatına Şapka Çıkarılacak Bir İsim: Stephen Jones
- Londra’da Fotoğraflarla 50 Sene
- Dünyanın En Güzel Enstantaneleri
Mimarinin yarattığı hangi duygular sizi bu maceraya sürükledi? Mimari fotoğraflar çekmenize yol açan bir tetikleyici simgesel yapı ya da yer var mı hayatınızda?
Mimari fotoğrafçılığa bir şekilde kayarak girdim. Fotoğraf makinemle baş başa olmanın bana verdiği yalnız kalma lüksünü, düşünme özgürlüğü fırsatını ve rahatlama imkanını sevdim. Mimariye başlamadan önce pek çok başka türde fotoğraflar çektim, portreler, etkinlikler gibi. Ancak iç mekân fotoğrafçılığı beni gerçekten etkiledi.
Işık, hacim, desen, renk, kompozisyon, mimari üslup… Hangi etkenler fotoğraflarını çekeceğiniz mekânları seçmenizde öncelik yaratıyor? Ya da bu tercihleri neye göre yapıyorsunuz?
