Komet ismiyle tanıdığımız şair ve ressam Gürkan Coşkun’u anıyoruz.
(Fotoğraf: Alef Yayınevi)
Yaşayan en büyük ressamlarımızdan Komet, 25 Eylül 2022’de 81 yaşında hayata gözlerini yumdu. Bir “kuyruklu yıldız” olan bu koca ressamı bilmemek mümkün değil elbette, fakat dürüst olmak gerekirse resimden pek anlayan bir editör olduğumu söylemem mümkün değil ve hissediyorum ki Komet de okusaydı bu samimiyet hoşuna giderdi. Gelgelelim resmin aksine şiirle aram hiç de fena değildir. Bundan sebep ki, bu pazartesi sabahı Komet’in şiir kitaplarını önüme yığdım. Komet’le vedalaşmak için bir şiir aradım. Çünkü Komet, çocukluktan beri şiir okuyucusuydu, yüzlerce şiiri ezbere bilirdi. 19 yaşında şiir yazmaya başlamıştı, kendi deyimiyle Rimbaud’nun şiiri bıraktığı yaşta. Şairlerden Edip Cansever hiç beğenmezmiş şiirlerini, Ece Ayhan ise çize çize neredeyse sonunda hiçbir şey bırakmazmış Komet’in şiirlerinden. 2007’de basılan Olabilir Olabilir başlıklı şiir kitabının açılışında şiirle macerasını böyle anlatıyor Komet.
“Hem kolay hem zor bir kitap. Yarım asır boyunca yazılmış değişik şiir tiplerini karıştırdım. Âdeta tek kişilik bir antoloji ortaya çıktı. Alışık olmayan okuyucuların dikkat etmeleri gereken hususlar var. Kanımca her zemin ve zamanda okumaya kalkışmaları zararlı olabilir. Aç karnına okumamalı mesela. Tatiller için rahatsız edici olabilir. Ama iş yerinde az da olsa gizlice okunabilir.”
Olabilir Olabilir, Komet
Yazmanın resim yapmaktan başka bir yaratma dürtüsüyle ortaya çıktığını söyleyen Komet; Koşarak Geldim Çorabı Deldim, Olabilir Olabilir, O Değilse Başkasıdır, Komet Momet, Esas Mesele İdi Fiil ve Hakikat Vs. başlıklı kitaplar yayımladı. Resim sanatının olduğu kadar edebiyatın da kutup yıldızlarından biriydi. Şiirlerinde metinler arası göndermelere sıkça rastlanıyor, dili görsel açıdan zengin bulunuyordu: “… Uykusunda gülen sarışın kaniş / Sudan yeni çıkmış bir ışık / Kırılan ay evimizin yamacında kibar ve şık.”
