Tiyatro tutkunlarını fazlasıyla tatmin edecek bir sezon yaşanıyor. 2025, yepyeni prodüksiyonlar, cesur uyarlamalar ve usta oyunculuklarla dolu bir yıl. Hazırsanız bu sezon kaçırmamanız gereken tiyatro oyunlarını sıralıyoruz.
Çehov’un “Üç Kız Kardeş” eserine farklı bir gözle yeniden bakmak ister misiniz? Yıllar geçmiş, Olga, Maşa ve İrina yaş almış; evde artık yalnızca erkek kardeşleri Andrey kalmıştır. Bu kez Andrey, kız kardeşlerinin bitmeyen Moskova hayallerini sürdürmeleri için yeni bir kurban olur. Oyun, Çehov’un karakterlerini ve temalarını bugüne taşıyarak görünmeyeni, unutulanı ve sessizce kaybolanı sahneye çağırıyor. Zaman ileri ve geri akar, geçmişle bugün iç içe geçer.
Para sistemi üzerinden ‘değer’ kavramını sorgulayan bu oyun, finansal sistemin bilinçli olarak karmaşıklaştırıldığı fikrinden yola çıkarak, insanların bu düzende gerçekten eşit, özgür ve değerli olup olamayacağını tartışıyor. Enflasyonun herkesi fakirlikte eşitleyip eşitlemediğini sorgularken aslında matematiksel olarak mümkün görünen ama asla gerçekleşmeyen bir eşitliğin hikayesini sahneye taşıyor.
Bazen hayat ne kadar da tesadüfler üzerine kuruludur değil mi? Palamut Zamanı’nda da tesadüf gibi görünen ama kaderi andıran bir karşılaşma üzerinden iki kadının hikayesi sahneleniyor. Toplumun yargısıyla yaralanmış genç bir kadınla özgürlüğünü sahil kasabasında bulan neşeli bir kadının yolları kesiştiğinde, bu buluşma hem kişisel hem de kuşaklar arası bir yüzleşmeye dönüşüyor. Seyirciyi insan hikâyelerine kulak vermeye çağıran bu oyunun kadrosunda Ayda Aksel, Alina Boz, Bekir Erdem Öz, Sezer Arıcı, Dila Yağcı, Melisa Berberoğlu ve Özcan Ateş birlikte sahne alıyorlar.
Tarih kitapları Rönesans’tan söz ederken hep aynı isimleri yüceltir: prensler, tüccarlar, dahiler ve ressamlar… Ama Portia’nın adı hiçbirinde geçmez. Oysa onların “aydınlanma” hikayeleri yıllarca anlatılmışken, Portia’nın kendi aydınlanması sessizce gölgede kalmıştır. Çünkü onun yeniden doğuşu, sanat ya da bilimle değil, koca ararken olmuştur. Hayatını başkalarının biçtiği rollerle, bir çiçek olarak geçirmek zorunda kalmıştır. Bu kez Portia konuşacak ve tarih boyunca övgülere boğulan o erkeklerin ardındaki gerçeği anlatacak. Şehrin farklı noktalarında sahnelenecek olan oyunda Portia nihayet kendi Rönesans’ını yaşamaya hazır.
Deniz ve Eylül, bir zamanlar çok yakın iki arkadaştır. Yıllar sonra, şehre geri dönen Deniz’in sergisinde yeniden karşılaştıklarında geçmişin kapıları aralanır. Bu buluşma, sadece bir görüşme değil; bastırılmış duyguların, unutulmuş anıların ve gizli kalmış yaraların gün yüzüne çıktığı bir yüzleşmeye dönüşür. Oyun, dostlukların ne kadar kırılgan olabileceğini, bazen sevgiyle başlayan ilişkilerin farkında olmadan nasıl bir tür zorbalığa evrildiğini gösteriyor. İki kadının iç dünyalarına yaptığı bu yolculuk, izleyiciyi ergenlik, kadınlık ve kimlik arayışı üzerine derin bir düşünmeye davet ediyor.
Mühendis Lette, kendi buluşunu tanıtacağı kongreye gitmeyi beklerken yerine asistanının gönderileceğini öğrenir. Bu beklenmedik kararın nedenini sorguladığında gerçeği fark eder: toplum gözünde çirkin bulunuyordur. Bunun üzerine bir estetik cerrahın kapısını çalar ve hayatını kökten değiştirecek bir dönüşüm sürecine adım atar. Yeniden doğuş teması etrafında şekillenen hikaye, modern dünyada güzellik idealine boyun eğmenin kişiyi nasıl sıradanlaştırıp kimliğinden uzaklaştırdığını çarpıcı bir biçimde sahneye taşıyor.
Aşk, fedakarlık ve geçmişle hesaplaşmanın iç içe geçtiği bu öyküde, iki yabancı kendi yalnızlıklarında birbirine tutunsa da her bağın beraberinde bir yük de getireceğini hesaba katmak gerekir. Basit bir tanışma gibi başlayan hikaye, zamanla derin bir iç hesaplaşmaya dönüşür ve seyircisini kendi duygularıyla yüzleşmeye davet eder. Ve son soru yankılanır:
“Bazı yükler gerçekten paylaşılabilir mi, yoksa her insan sonunda kendi yalnız yoluna mı döner?”
Seniha bir sabah uyanır; yaşadığı tüm aşkları, acıları ve hatıralarıyla yüzleşir. Sessizce bir karar alır. Kimseye söylemeden, Fatih’in bile fark etmesine fırsat vermeden evden çıkar, gider. Bu gidiş, dönüşü olmayan bir yolculuktur. Fatih ise aynı sabah, Seniha’nın yokluğuna uyanır. Ardında bıraktığı sevgi, kırgınlık ve sessizlikle baş başadır. Bu terk edilişin ağırlığı altında, onu bulmak için bir arayışa çıkar. Fakat bu arayış da tıpkı Seniha’nınki gibi dönüşsüzdür. Bu oyun, unutmanın imkansız olduğu, şiddetin izlerinin silinmediği bir yüzleşme hikayesidir. Doğuş Akkoyunlu’nun tek başına performans gösterdiği bu oyunu sanat ajandanıza kaydedin.
Bu oyunda aynı evde bir araya gelen dört karakterin gizli duygularını, bastırılmış yaralarını ve iletişimsizlikle dolu hayatlarına şahitlik etmeye hazır olun. Çiçek Dilligil, Ece Özdikici, Ümit Erlim ve Tuba Oral’ın sahneyi paylaştığı oyunun hikayesi karısı tarafından terk edilen bir adamın evine ansızın gelen gizemli bir Tanrı misafiriyle başlayıp, mizah, şiirsellik ve sürprizlerle örülü bir yüzleşmeye dönüşüyor. Oyun, çağımızın en büyük sorunu olan iletişimsizliği merkezine alarak, insanların birbirini anlayamamasından doğan yalnızlıkları ve geç kalmışlık hissini seyircisine yansıtıyor.
Yaşar Kemal’in Filler Sultanı ile Kırmızı Sakallı Topal Karınca romanından Arzu Gamze Kılınç tarafından sahneye uyarlanan bu oyun, güçlü bir anti-emperyalist alegori olarak tiyatroya taşınıyor. Filler ve Karıncalar, kapitalist sömürü düzenine ve kültürel asimilasyona karşı ezilenlerin direnişini masalsı bir dille anlatıyor. Karıncalar, emeğin ve dayanışmanın simgesi olarak kolektif direnci temsil ederken; Filler Sultanı, baskıcı otoriteyi ve sömürücü sistemi sembolize ediyor. Yaşar Kemal’in evrensel dilini sahneye taşıyan bu uyarlama, kültürel kimliğin korunması, sınıf bilinci, işbirlikçi zihniyetin eleştirisi ve umudun gücü üzerine düşünmeye çağırıyor.
Gül Öykü Su Okur’un hem yazıp hem oynadığı bu oyunda, sanatçı kendi iç dünyasına yaptığı bir yolculuğu sahneye taşıyor. Gerçek hayatla güçlü bağları olan bu oyun, kırılganlık, yüzleşme ve iyileşme temaları etrafında şekilleniyor. Günlükler ve terapi notlarından derlenen metin, izleyiciyi sanatçının gölge benliğiyle tanıştırarak ortak duyguların izini sürmeye davet ediyor. “Kimse yokken kimsin?” sorusunu merkezine alan Zuhal, hem kişisel hem evrensel bir arayış ve şifa paylaşımı olarak izleyicisiyle buluşuyor.
Cem Uslu’nun kaleminden çıkan aynı zamanda yönetip oynadığı bu trajikomik hikayede, umut ve hayal kırıklıkları iç içe geçiyor. Oyunun merkezinde, şehirdeki beyaz yakalı yaşamını bırakıp kırsala yerleşen Kamil Osman Dilek var. Kamil, sabahın ilk ışıklarında, hayatındaki kırılma noktalarını seyirciyle paylaşırken, hem kendine hem de izleyiciye “Başka bir hayat mümkün mü?” sorusunu yöneltiyor. Hayalle gerçeğin, komediyle hüznün birbirine karıştığı bu içten oyun, inancın, inadın ve direnişin izini sürerek şu cevabı veriyor: “Evet, başka bir hayat mümkün… Ama hiç kolay değil.”
Su, sevgilisi Ateş’i istediği gibi yönlendirebileceğini fark ettiğinde, eline büyük bir güç geçtiğini anlar. Başta bu gücü kullanmamak için direnir; ancak yakın arkadaşı Aziz’in teşvikiyle bu cazibeye kapılır. Başlangıçta eğlenceli ve masum görünen bu oyun, zamanla ilişkilerindeki dengeyi altüst eder. Su’nun Ateş üzerindeki etkisi giderek artar, kontrolü elinde tutma isteği ise bir noktadan sonra tamamen kontrolden çıkar. Aslı Bekiroğlu ile Tolga Güleç’in başrolü paylaştıkları gerçekle mucizenin iç içe geçtiği bu fantastik komedide, çarpıcı sahne tasarımı, enerjik rejisi ve beklenmedik sürprizleriyle insan ilişkilerindeki güç, arzu ve sınır kavramlarını mizahi bir dille sorguluyor.
Bu sezon geçmişin karanlık izleriyle yüzleşen iki kardeşin hikayesine tanıklık ediyoruz. Faye, yıllar önce yaşadığı cinsel saldırının ardından korkularıyla başa çıkmaya çalışırken, travmasını yeniden canlandırarak onunla yüzleşmeye karar verir. Bu süreçte kardeşi Naoise, ona yardım etmeyi kabul eder; ancak geçmişin hayaletleri ortaya çıktıkça Naoise’in kendi sırları da gün yüzüne çıkar. Gerçekle yanılsamanın, güvenle şüphenin iç içe geçtiği oyun, travmanın bireysel ve ailesel etkilerini, mağduriyetin karmaşıklığını ve affetmenin zorluğunu derin bir duyarlılıkla ele alıyor.
Kısacası Lie Low, izleyiciyi geçmişin kapısını aralamaya ve en büyük korkuların bazen en yakınımızda saklı olabileceğini fark etmeye davet ediyor.
Bir yazarla kendi yarattığı karakter arasında geçen gerilimli bir hikayeyi perdeye taşıyan oyunda Gül Doğa Selvi tek kişilik performansıyla seyircisini büyülemeye hazırlanıyor. Ferda, genç bir oyun yazarıdır. Yazdığı metnin sahnelenebilmesi için hikayeyi ve başkahramanı Feza’yı değiştirmeye karar verir. Ancak Feza, bu müdahaleye sessiz kalmayacaktır. Kendi zekası ve direnciyle oyunun akışını tersine çevirir, kontrolü ele alır. Sıradan bir bodrum katında başlayan bu çatışma, giderek Ferda’nın Feza’ya, gerçeğin kurmacaya dönüştüğü bir iç hesaplaşmaya evrilir. Aşağıdaki Pencere, yaratıcı ile yaratılan arasındaki sınırları sorgulayan katmanlı bir oyun olarak sahnede hayat buluyor.
İBB Şehir Tiyatroları’nın yeni oyunu, sıradan bir gecenin insan hayatını nasıl kökten değiştirebileceğini çarpıcı bir dille anlatıyor. Orta yaşlarını geçmiş, içine kapanık ve geleneklerine bağlı bir memur olan Nurettin’in sakin yaşamı, bir gece beklenmedik şekilde değişir. Üst kattaki gençlerin kavgası sürerken kapısına hamile bir kadın gelir ve yardım ister. Kadını evine alan Nurettin, o gece yaşanan doğumla birlikte kendi hayatında da bambaşka bir dönüm noktasına adım atar.
Kurtuluş’un dar sokaklarında yaşayan Toprak, otuzlu yaşlarında kendi yaşamının karmaşasında yolunu bulmaya çalışan bir kadındır. Ailesi, arkadaşları ve geçmiş ilişkileriyle bağlarını yeniden sorgularken asıl arayışı, kendini hatırlayabilmektir. Toprak, hayat denklemlerinin artık tutmadığı bir noktada durur; metrobüs camından akıp giden şehir manzarasına bakarken, gerçekten inip yeniden başlayabilecek cesareti bulup bulamayacağını sorgular. Melis İşiten’in tek kişilik performans gösterdiği bu oyun, yeni sezonun dikkat çekici yapımlarından.
2000’lerin Türkiye’sinde bir gencin kendini, ailesini ve içinde yaşadığı sistemi sorguladığı çarpıcı bir hikayeye hazır olun. Kendini ‘dünyanın en işe yarar insanı’ olarak tanımlayan anlatıcı, okul, iş, para, başarısız tutkular ve iktidar arasında sıkışmış bir yaşamın içinde yönünü bulmaya çalışır. Bu labirentte bazen bir rehberin, bazen kendi iç sesinin peşine takılır; kimi zaman seyirciyi bile hikayenin içine çeker. Oyun, sevmenin karmaşasını, babaların gölgesinde büyümeyi ve yas tutmayı öğrenmenin sancısını iki ses arasında akan içsel bir yolculuk olarak sahneye taşıyor.
Onur Ünlü’nün en sevilen filmlerinden biri olan Güneşin Oğlu, bu sezon tiyatro uyarlamasıyla karşımızda. Tüm yaşamını bir mucize umuduyla geçiren Fikri Şemsigil, sonunda beklediği mucizeyle karşılaşır: o artık Güneşin Oğludur. Ancak bu olağanüstü durum, sandığının aksine hayatını kolaylaştırmak yerine altüst eder. Fikri Bey’in ruhu, çevresindeki insanların bedenlerine girip çıkmaya başlar ve bu tuhaf deneyim giderek kontrol edilemez bir hâl alır. Yıllarca beklediği mucizenin aslında bir sınav olduğunu fark eden Fikri Bey, bu kez ondan kurtulmak ve gerçeği bulmak için yola koyulur. Fakat işler iyice karışmıştır… Üstelik karşı apartmandaki o güzel komşu, bu karmaşanın neresindedir?
Gerçek oyuncuların performansını, ışıkla hayat bulan gölgelerle buluşturan “Şebbaz”, köklerini bu toprakların kadim geleneklerinden alan masalsı, şenlikli ve bir o kadar da cesur bir dostluk hikayesi sunuyor. Hikaye, nüfuzlu bir isim olan Muhterem Bey’in torununun sünnet töreninde bir Karagöz gösterisi yapılması emriyle başlar. Gösteri için, yıllar önce aynı ustanın yanında yetişmiş ancak birbirine küsmüş iki eski dost Turna ve Mehmet bir araya gelir. Onların “Ejderha ve Balık” adlı oyunu, beklenmedik bir şekilde Muhterem Bey’in sırlarını açığa çıkarır. Ejderhanın ateşi yalnız perdeyi değil, gizlenen gerçekleri de aydınlatır. Bu oyun, çelebilerden cazulara, ustalardan çıraklara, korkaklardan cesurlara kadar insanlık hallerini bir araya getiren; ışık, gölge ve hayalin iç içe geçtiği benzersiz bir sahne deneyimi.
“Biz sureti perdeye getiririz, gerisi ışıktır — ışık yalan söylemez. Hay hak! Bize bir eğlence medet! Işık, gölge ve perde!”
Cervantes’in ölümsüz eseri Don Quixote, Selçuk Yöntem, Zuhal Olcay ve Cengiz Bozkurt’un başrollerinde, Işıl Kasapoğlu rejisi ve Volkan Akkoç’un müzik direktörlüğünde uyarlanarak sahneye taşınıyor. 80 kişilik kadrosu, göz alıcı dekorları, kostümleri ve müzikleriyle izleyiciyi hayalle gerçeğin sınırlarının kalktığı bir yolculuğa davet eden bu müzikal sezonun öne çıkan yapımları arasında. Don Kişot’un dünyayı iyilikle değiştirme hayalini izlerken cesaretin ve umudun gücünü hatırlayacaksınız.
Zamanın akışı çözülürken hafızanın ince çizgileri silikleşir; tanıdık yüzler yabancıya, bildik olan belirsizliğe dönüşür. Gerçekle hayal, dünle bugün babayla kız arasındaki bağda eriyip birbirine karışıyor. Baba, hatırlama ve unutma arasında salınan bu yolculukta, zamanın karşısında insan olmanın anlamını yeniden sorgulatıyor. Tek perdelik oyunun kadrosunda Haluk Bilginer, Özlem Zeynep Dinsel, Ezgi Coşkun, Faruk Barman gibi birbirinden değerli oyuncular var.
Edip Cansever’in ölümsüz eseri Ben Ruhi Bey Nasılım, bu kez Ruhi Bey uyarlamasıyla sahnede hayat buluyor. Modern insanın yalnızlığını fısıldayan dar sokakların ve puslu meyhanelerin atmosferinde yoğrulan oyun, izleyiciyi şiirsel bir iç hesaplaşmaya davet ediyor. Sansürsüz bir duygu akışında ilerleyen bu tek kişilik performans, ruhun en gizli köşelerine ışık tutmayı vadediyor. Oyunda Ruhi Bey’i Cafer Yelsalı canlandırıyor.
1431’de, İngiliz esareti altındaki Fransa’nın umudu Jan Dark, Tanrı’nın kılıcıyla ordunun başında kahramanca savaşır. Ancak zaferlerine rağmen kilise tarafından cadılıkla suçlanır ve henüz 19 yaşındayken yakılmasına karar verilir. Ölümünden bir gece önce zindanda iki ziyaretçiyle karşılaşır: sıra dışı bir Tanrı ve celladı. Biri onu inkar ederek yaşamaya, diğeri inandıklarının arkasında durarak ölmeye çağırır; ama belki de hiçbir şey göründüğü gibi değildir.
90’ların İstanbul’unda küçük bir çocuk olan Ekin, elinden hiç bırakmadığı oyuncak ayısıyla kaybolduğu evini arar. Aydede’ye “Evim nerede?” diye sorar ama cevap alamaz. Sokaklarda ilerlerken babasının sesiyle gecenin puslu sessizliği birbirine karışır ve Ekin, ömrü boyunca aynı sorunun izini sürer. Adalet arayan tüm annelere ithaf edilen bu dokunaklı oyunda sahnede Bilgin Metin Yadırgı yer alıyor.
Köprü altında yaşamını sürdüren bir adam düşünün… Çocukluk yıllarından başlayan yoksulluk, onu suçlara; suçlarsa yalnızlığa, oradan da derin bir varoluş sorgusuna sürüklemiş. Hep sessiz kalmış ama bugün farklı. Belki kafasındaki sesleri susturacak, belki de sorularına yanıt bulacak olan sizsiniz diye, hayatını ilk kez dile getirecek. Tek kişilik bu oyunda sahnede Furkan Güleç yer alıyor.
Dario Fo ve Franca Rame’nin kült eseri Açık Aile, DasDas sahnesinde Açık İlişki adıyla yeniden hayat buluyor. Mert Fırat ve Binnur Kaya’nın ilk kez aynı oyunda buluştuğu bu tek perdelik komedi, evlilik, sadakat ve özgürlük kavramlarını hiciv dolu bir dille sorguluyor. “Açık ilişki” fikriyle altüst olan bir kadının yaşadığı çöküş ve dönüşüm, kahkaha garantili bir hikayeye dönüşürken, roller değiştiğinde patriarkal düzenin çifte standardı tüm çıplaklığıyla gözler önüne seriliyor.
Hayatın yedek kulübesinde beklerken aslında hepimiz birer Çehov karakteri miyiz?! Çok konuşup az mı eyleme geçiyoruz, yoksa sürekli oyalanarak zamanı mı tüketiyoruz? Martı Mıyım, bu sorulara kesin cevaplar vermiyor; yalnızca Çehov’un hınzır gülümsemesiyle “Bak, işte haliniz” diyor. Beş oyuncu, geçmişi, bugünü ve geleceği aynı anda sahneye taşıyor; zamanı, mekanı ve rolleri eğip bükerek izleyiciyi düşünceyle oyun arasında sürükleyici bir yolculuğa çıkarıyor. Sezin Akbaşoğlulları, Sanem Öge, Tolga İskit, Nazlı Bulum ve Erkan Uyanıksoy’un oyuncu kadrosunda yer aldığı oyuna Şehsuvar Aktaş da dış ses olarak eşlik ediyor.
Çehov’un Üç Kız Kardeş oyunundan esinlenen bu kara komedi, birbirinden farklı üç kadının yıllardır sıkışıp kaldıkları hayatla, kendileriyle ve otoriteyle yüzleşme hikayesini anlatıyor. Olga, Maşa ve Irina için mutlu bir son mümkün mü, yoksa Çehov’un mirası bir kez daha ters mi dönecek?
Aile bağlarını, kuşaklar arası çatışmayı ve bireylerin kendini bulma arayışını mizahi ve duygusal bir dille sahneye taşıyan Fora, oldukça dinamik bir oyun. Oyuncu kadrosunda ise Şenay Gürler, Şükran Ovalı, Şerif Erol, Aslı İnandık, Eray Karadeniz ve Kubilay Aka yer alıyor. Tek mekan ve tek zaman diliminde ilerleyen hikayede tüm gerilimler ve çözülmeler seyircinin gözleri önünde yaşanıyor. Evrensel temaları, tanıdık çatışmaları ve kimi zaman can acıtan ama bir o kadar da yüreğe dokunan mizahıyla, izleyicisinde derin bir etki bırakmaya hazırlanıyor.
Alice ve Michael bir zamanlar aynı evi, aynı aşkı ve aynı hayatı paylaşırken, şimdi Yorkshire’da bir nehrin kıyısında zaman, mekan, hatıralar ve gerçekler arasında sıkışıp kalmışlardır. Kaza sonrasında küçük kızları Lily hayatta kalır; Alice suyun içinde yorgun ve üşümektedir; Michael ise ona 12 saat önce öldüğünü söylemeye çalışır. This Is Living, birbirine tutunmayı, ebeveyn olmayı, kaybı kabullenmeyi ve her şeye rağmen yaşamaya devam etmeyi, sıcacık anılar ve sarsıcı bir gerçeklikle sahneye taşıyor.
Aşk, kimi zaman mucizelerle ışıldayan, kimi zaman felaketlerle sarsan bir delilik hali. Hazal Akyürek’in, Çehov’un Martı oyunundan esinlenerek yazdığı Martıların Öteki Hikayesi, yıllar sonra yıkık bir otel odasında yeniden buluşan iki eski arkadaşı, Maşa ve Nina’yı merkezine alıyor. Yalnızlığın yükünü her gün derinden hisseden Nina, son umudunu çok da yakın olmadığı arkadaşı Maşa’dan yardım istemekte bulur. Fakat masumane başlayan bu ziyaretin elbette bir bedeli olacaktır. Başrollerde Arbil Tabur ve Hazal Akyürek’in yer aldığı oyunun yönetmen koltuğunda ise Murat Yılmaz bulunuyor.
Monologlar Müzesi bu kez seyircilerini bir pavyona davet ediyor. Assolistten konsomatrise, dansözden tuvalet görevlisine kadar herkes kendi odasında geçmişini, sırlarını ve bir hafta önce işlenen cinayeti dile getiriyor. Kimi tanık, kimi suskun, kimi suç ortağı… Hakikatin parçalandığı bu dünyada geriye yalnızca aşk, ihanet, utanç ve suç ortaklığı kalıyor.
Mine ile Memo’nun, dijital çağın tüketim kültürü ve ebeveynlerinden devraldıkları mirasın gölgesinde biçimlenen aşkını, sahnede sert ve aynı zamanda mizahi bir dille parçalarına ayrılıyor. Arzunun tüketildiği bir dünyada temasın gerçek anlamını sorgulayan İyi Değilim Ama Anlatacak Kadar Da Kötü Değilim, izleyiciye çarpıcı bir deneyim sunuyor. Oyunda Esra Dermancıoğlu ve Deniz Karaoğlu birlikte sahne alıyor.
Ben Zek, hayalle gerçeğin, sahne ışıklarıyla karanlık çocukluk anılarının çarpıştığı tek kişilik bir performans. Komedi ve dram arasındaki sınırların silindiği bu oyunda, oyuncu olma hayaliyle yaşayan Zek, arkadaşlarını bir audition çekimine çağırır. Ancak bu buluşma, geçmişin en gizli yaralarının açığa çıkmasına yol açar. Babasızlık, görünmezlik, hırs ve öfke… Hepsi oyun ilerledikçe katlanarak büyür. Ben Zek, yalnızca bir oyuncunun mesleki çıkmazlarını değil, aynı zamanda bir evladın babasına, hayata ve kendine yönelttiği derin hesaplaşmayı sahneye taşır. Tek kişilik oyunda Zek karakterini Mehmet Küçük canlandırıyor.
Leziz, aynı evi paylaşan iki kadının, üst kata taşınan ev sahipleriyle birlikte altüst olan dengelerini konu alıyor. Hayatta kalmak için farklı yollar seçseler de birbirine yaslanan bu iki kadın, dışarının içeriye sızmasıyla kimliklerini, kırılganlıklarını ve aidiyet duygularını yeniden sorgulamak zorunda kalıyor.
