Çağan Irmak’ın “Yeşilçam”ında şöyle bir replik vardı: “Bir film yaparım, hastalar iyileşir, mevsim değişir.” Biz de filmlerin iklimimizi değiştirmesini seviyoruz, bu yüzden Saatolog editörleri olarak geçtiğimiz senelerde The Guardian’ın da listesine giren, sizi yeni yolculuklara çıkarıp havanızı değiştirecek yol temalı beş (+1) filmi bir araya getirdik.
Zamanın Akışında, Wim Wenders
Wim Wenders’ın yaklaşık üç saat süren siyah beyaz filmi “Zamanın Akışında”, yönetmenin “yol üçlemesi” olarak bilinen serisinin son ve pek çok kimseye göre de en güzel filmi. 1976’da Cannes’da FIPRESCI ödülünü alan filmin hikâyesi ise şöyle: “Aynı zamanda tamirhane olarak da kullandığı kamyondan bozma karavanıyla Batı Almanya doğusundaki küçük kasabaların sinema salonlarını tek tek gezerek projeksiyon cihazlarının bakım ve tamirini yapan Bruno yolda, karısından ayrıldığı için bunalıma girmiş, intihara meyilli Robert’i de yanına alır. Uzun yollar boyunca çok az konuşan bu içe dönük ikili kendilerini, kadınları ve hayatı sorgulamaya başlayıp anlam yüklemeye çalışırlar.” İkilinin bu içsel yolculuğuna eşlik eden diğer tema ise İkinci Dünya Savaşı sonrası Alman sinema sektöründe görülen yozlaşmadır. Film boyunca gördüğümüz küçük kasabaların durağan görüntülerine Wenders’ın kullandığı özgün müzikler ve şiirsel anlatım eşlik ediyor. Filmde kullanılan parçalardan biri de Roger Miller’ın “Kings of the Road” da filme İngilizcedeki ismini veriyor.
Yaban Çilekleri, Ingmar Bergman
“Yaban Çilekleri” varoluşsal sorunları bir yolculuk hikayesi eşliğinde ele alıyor. Isak Borg, 78 yaşında oldukça huysuz ve inatçı bir fizikçi; yıllarını bakteri bilimine veren profesör, mezun olduğu Lund Üniversitesi’nden alacağı onur nişanesi için Stockholm’den Lund şehrine doğru yola çıkar, fakat profesöre yol boyunca türlü kâbuslar eşlik ediyor olacaktır. Bu kâbuslar, artık hayatının sonuna yaklaştığını fark eden Borg’un sorunlu geçmişinden doğmaktadır. 1957 yapımı film, yönetmen Ingmar Bergman’ın başyapıtlarından biri olmayı başarmıştır. “Yaban Çilekleri”ne ayırdığımız kısmı, filmin kapanış sahnesinden bir cümleyle bitirelim: “Kendimi ne zaman üzgün ya da endişeli hissetsem, çocukluğumu aklıma getirerek rahatlamayı huy edinmişimdir.”
Straight’in Hikâyesi, David Lynch
Kızıyla birlikte küçük bir kasabada yaşayan Alvin Straight… Yaşını almış ve sıradan bir kimse olan Straight’in yola düşme hikâyesi ise on üç yıldır hiç konuşmadığı ağabeyinin kalp krizi geçirdiğini öğrenmesiyle başlar. Yaşından dolayı araba kullanamayan ve neredeyse kendi başına yürümekte bile zorlanan Straight, çim biçme makinesine binerek abisine gitmek üzere kilometrelerce süren bir yolculuğa çıkar. Yüzlerce kilometre, bir sürü yeni insan ve altı haftalık bir yolculuk… “Straight’in Hikâyesi”, çim biçme makinesiyle çıkılan ender yolculuk filmlerinden biri olsa gerek. Hoş, yönetmeni David Lynch olunca yolculuğa sıra dışı bir şekilde çıkılmasına da pek şaşırmıyoruz.
